Delegación Diocesana de Misiones de Ourense (España)
|
|
Festivais da Canción Misioneira
-¿Desde cando sentíche-la afición da música? Desde pequeno. O momento que máis recordo é ós seis ou sete anos cando un tío nos trouxo, para meu curmán e para min, unha harmónica, marca “O Fado” da Romaría da Peneda. Con ela pasabamos o tempo cando nos mandaban coas vacas para o monte. - ¿Por que e para que un grupo de música?
- ¿Que papel ten a música na túa labor pastoral nas parroquias? Non hai parroquia se non hai comunidade. E a música é ocasión para os rapaces que se xunten, se coñezan e o pasen ben. É tamén instrumento para transmiti-la mensaxe e os valores do evanxeo. As nosas cancións son sempre cancións con mensaxe: amistade, amor, paz, esperanza... Ademais axudan a convocar á comunidade. Onde cante o rapaz, alí estará a familia enteira...
Participamos por primeira vez o ano 1986 e alí naceu como tal o grupo “XERMOLARA”. Nos dez últimos anos tamén en oito ocasións participamos nos encontros a nivel nacional. E entretanto estivemos noutros certames como “CANTARELIÑA”. . - ¿Como valorarías esa participación nos Festivais? Sen duda ten sido unha fonte de enriquecemento tanto a nivel humano coma de fe. Como grupo a nosa historia e experiencia vai unida á historia dos Festivais. Eles foron sempre para nós un punto de referencia como penso que o ten sido para moitos grupos parecidos. A participación nos encontros nacionais foi ocasión para percorrer España de norte a sur, de Santander a Almería, pero sobre todo foi ocasión de compartir experiencias e celebracións con xentes de tódolos lugares. - ¿Que e quen fixo posible a pervivencia do grupo durante tantos anos? Primeiro unha boa dose de paciencia e ilusión, porque crees que o que fas paga a pena e por eso sénteste de sobra recompensado. Importante tamén ten sido o apoio e colaboración incondicional de moitas mestras ilusionadas e animadas en todo o que sexa bo para os rapaces. Ata hai catro anos o colexio foi o noso lugar de encontro e ensaios. E por último compre dicir que teñen un papel importantísimo os pais, e máis agora que algúns deles foron dos que empezaron participando nos Festivais. - ¿Dificultades? Cada día é máis difícil motiva-los rapaces. Ademais nós temos outra dificultade engadida: a dispersión porque os rapaces de XERMOLARA pertencen a oito parroquias nun radio de quince quilómetros. Non é fácil xuntalos coa frecuencia requirida. Gracias á colaboración do Concello e o empeño dos pais, non faltan medios. O que non sabemos é onde se poden merca-las ganas.
|
“Do
que reborda o corazón fala a boca”. Cando cheguei ás parroquias,
ós poucos días, pregunteille ós cinco ou seis rapaces e rapazas
que vivían preto de onde eu vivía se querían aprender a tocar
algún instrumento e a cantar... e así sen máis empezamos. E fíxeno
porque estou convencido de que a música axuda a desenvolver
capacidades pero sobre todo fai xermolar actitudes e valores
que son fundamentais para a vida: a música é esforzo, moitas horas
de ensaio, é harmonía, é encontro, é unión, camiñar xuntos ó mesmo
compás, estar pendente dos outros, é colaboración, é importante
a aportación de todos e cada un, a música é beleza....
-
E nos Festivais da Canción Misioneira ¿cantos anos levades participando?